PPWR Nedir? AB Ambalaj Tüzüğü ve Uygunluk Beyanı (2026)

AB’ye ürün gönderen üreticilerin gündemine yeni bir başlık girdi: PPWR. Avrupa Birliği’nin Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Tüzüğü (Regulation (EU) 2025/40), 12 Ağustos 2026 itibarıyla yürürlükte. Bir direktif değil tüzük olduğu için üye devletlerin ayrıca iç hukuka aktarması gerekmiyor; doğrudan uygulanıyor. Bu yazıda, sertifika satan içeriklerin atladığı asıl noktayı ele alıyoruz: PPWR’de aranan şey bir belge değil, kanıta dayalı bir teknik dosya.

PPWR nedir?

PPWR, AB pazarına sürülen tüm ambalajların çevresel gerekliliklerini tek bir çatı altında toplayan tüzüktür. Kapsamı yalnızca ambalaj üreticileriyle sınırlı değildir: ürününü ambalajlı olarak AB’ye ilk kez süren her işletme tüzüğün muhatabıdır. Türkiye’den ihracat yapan bir firma, tüzük anlamında üçüncü ülke menşeli tedarikçi konumundadır.

Bugün zorunlu olanlar nelerdir?

PPWR kademeli bir tüzüktür; birçok eşik 2028 ve 2030 için tanımlanmıştır. Ancak yürürlük tarihinden itibaren hemen aranan dört başlık vardır:

• Ağır metal limiti (Md. 5(4)): Kurşun, kadmiyum, cıva ve altı değerlikli kromun toplam konsantrasyonu 100 mg/kg’ı aşamaz. Kanıt, tedarikçi beyanı veya laboratuvar analizi olarak dosyada bulunmalıdır.
• Gıda temaslı ambalajda PFAS (Md. 5(5)): Tekil 25 ppb, toplam 250 ppb ve polimerik dahil 50 ppm sınırları uygulanır.
• Üretici kaydı (Md. 44): Ambalajı ilk kez piyasaya sürdüğünüz her üye devlette ayrı kayıt gerekir. Tek bir AB kaydı yoktur; Almanya’da LUCID, Fransa’da CITEO, İtalya’da CONAI gibi ayrı sistemler işler.
• Yetkili temsilci ve GSS/EPR (Md. 45): Üçüncü ülke üreticilerinin, şart koşan her üye devlette yazılı vekaletle yetkili temsilci ataması gerekir.

Kayıt numarası olmayan bir tedarikçiyi çevrim içi pazaryerlerinin listeleyemeyeceği de tüzükte açıkça düzenlenmiştir. Yani eksik kayıt, doğrudan satış kanalının kapanması anlamına gelebilir.

İleri tarihli eşikler

Bugün hazırlık gerektiren ancak yükümlülüğü sonraki yıllarda başlayan başlıklar da var:

• 2028: Ambalaj etiketleme yükümlülükleri (Md. 12); ayrıca Komisyon’un geri dönüştürülebilirlik tasarım kriterlerini belirleyen delege tasarrufları bu tarihte bekleniyor
• 2030: Ambalajın geri dönüştürülebilirlik performansına göre A/B/C notu zorunlu; notu olmayan ambalaj piyasaya sürülemez (Md. 6)
• 2030: Plastik ambalajlarda geri dönüştürülmüş içerik oranı hedefleri (Md. 7)
• 2030: Toplu ve nakliye ambalajlarında azami %50 boş hacim oranı (Md. 24)

En çok karıştırılan konu: sertifika mı, beyan mı?

PPWR uygunluk değerlendirmesi, tüzüğün Ek VII‘sinde tanımlanan Modül A — iç üretim kontrolü usulüne tabidir. Bu şu anlama gelir: uygunluğu üretici kendi sorumluluğunda beyan eder; onaylanmış kuruluş onayı ya da üçüncü taraf belgelendirme gerekmez.

Dolayısıyla “PPWR sertifikası” diye satılan bir belge, tüzüğün aradığı şey değildir. Aranan iki çıktı vardır:

• Ek VII teknik dosya: Ambalajın tanımı, malzeme bilgisi, uygulanan gereklilikler ve her iddiayı destekleyen kanıtlar. Saklama süresi tüzükte tanımlıdır.
• Ek VIII uygunluk beyanı: Teknik dosyaya dayanan, imzalanabilir resmî beyan modeli.

Bu mantık, CE işaretlemesindeki teknik dosya yaklaşımına oldukça benzer; konuya yabancıysanız CE belgesi rehberimiz iyi bir başlangıç olur.

Nereden başlamalı?

1. AB’ye gönderdiğiniz ambalaj kalemlerinin tam listesini çıkarın (birincil, ikincil, nakliye ambalajı ayrı ayrı).
2. Her kalem için malzeme bilgisini ve tedarikçi beyanlarını toplayın; ağır metal ve PFAS kanıtlarını isteyin.
3. Gıda temaslı ambalajlarınızı ayrı bir listede işaretleyin; PFAS gereklilikleri bunlar için geçerlidir.
4. Ürün sürdüğünüz üye devletleri belirleyin ve her biri için kayıt ile yetkili temsilci durumunu netleştirin.
5. Ek VII teknik dosyasını kurun; kanıtı olmayan iddiayı dosyaya yazmayın.
6. Dosya tamamlandığında Ek VIII uygunluk beyanını hazırlayın ve imzalayın.

AB’deki satış kanalınıza göre üretici kaydının ve yetkili temsilcinin kimde olduğunu PPWR üretici kaydı rehberimizde ayrıca anlattık.

Gıda temaslı ambalajda PFAS limitlerinin ne anlama geldiğini, hangi ambalajların risk taşıdığını ve test raporunun nasıl okunacağını gıda ambalajında PFAS rehberimizde ayrıca ele aldık.

Sık sorulan sorular

Küçük bir firmayım, PPWR beni de kapsıyor mu?

Ambalajlı ürününüzü AB pazarına sürüyorsanız kapsam dahilindesiniz. Bazı yükümlülüklerde işletme büyüklüğüne göre istisnalar bulunabilir; ancak ağır metal ve PFAS gibi madde sınırları ambalajın kendisine ilişkindir ve firma büyüklüğüne bakmaz.

Alıcım benden ‘PPWR belgesi’ istiyor, ne göndermeliyim?

Talep edilen şey pratikte uygunluk beyanınızdır. Beyanı imzalayabilmeniz için arkasında teknik dosyanın kurulmuş ve kanıtların toplanmış olması gerekir. Kanıt olmadan imzalanan beyanın sorumluluğu tamamen imzalayan firmadadır.

Mevcut çevre belgelerim yeterli olur mu?

Hayır. ISO 14001 gibi yönetim sistemi belgeleri kurumsal çevre yönetimini gösterir; PPWR ise ürün/ambalaj bazında teknik uygunluk arar. İkisi farklı sorulara cevap verir.

Özetle

PPWR, 12 Ağustos 2026’dan beri yürürlükte olan doğrudan uygulanabilir bir AB tüzüğüdür. Bugün için ağır metal limiti, gıda temaslı PFAS sınırları, üretici kaydı ve yetkili temsilci başlıkları öne çıkar. Uygunluk üçüncü taraf sertifikasıyla değil, Ek VII teknik dosyası ve Ek VIII uygunluk beyanıyla gösterilir. Kanıt yoksa imzalanabilir bir beyan da yoktur.

Uygunluk beyanının arkasındaki dosyanın kimden ve hangi aşamada istendiğini PPWR teknik dosyası: kimler hazırlar, ne zaman istenir yazımızda ayrıca ele aldık.

AB’li müşteriniz sizden PPWR uygunluk beyanı mı istiyor? PPWR Türkiye, AB Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Tüzüğü (EU 2025/40) kapsamında Ek VII teknik dosyanızı kurar ve Ek VIII uygunluk beyanınızı imzalanabilir hale getirir; üçüncü taraf belgelendirme gerekmez.